Πρόκειται για το δυσκολότερο μέρος αντιμετώπισης της οδοντιατρικής πράξης, γεγονός το οποίο όμως δεν συνεπάγεται αδυναμία επιτυχούς διαχείρισης. Προϋποθέσεις για την αποτελεσματική ελαχιστοποίηση του πόνου είναι η κλινική εμπειρία και η ικανότητα του θεράποντος ιατρού, καθώς επίσης και η ανάπτυξη σχέσεων εμπιστοσύνης και υποστήριξης του ασθενούς σε βάθος χρόνου. Στον ασθενή παρέχεται ο απαραίτητος χρόνος προσαρμογής του στο θεραπευτικό σχήμα, συνυπολογίζοντας τα χρονικά πλαίσια, μέσα στα οποία επιτυγχάνεται ο αποκλεισμός αρνητικών επιπτώσεων και δυνητικών επιπλοκών. Υπό αυτό το πρίσμα διασφαλίζεται η εγκυρότητα και αρτιότητα του προγραμματισμού, συντονισμού και ολοκλήρωσης ακόμα και της πιο πολύπλοκης θεραπείας.